Adelajda z Vilich, zwana także Adelheid lub Alicją, urodziła się około 970 roku w rodzinie arystokratycznej – była córką Megingozza, hrabiego Geldrii, i Gerbergi z Metzgau, a także wnuczką króla Francji Karola III Prostaka. W młodości wstąpiła do klasztoru św. Urszuli w Kolonii, gdzie początkowo przestrzegano reguły św. Hieronima. Około 980 roku jej rodzice założyli klasztor w Vilich, położony u zbiegu rzek Renu i Zyg, gdzie Adelajda wkrótce została opatką. Po śmierci matki wprowadziła w Vilich surowszą regułę benedyktyńską, zastępując dotychczasową regułę św. Hieronima. Jej pobożność i cuda, których miała dokonywać, zwróciły uwagę arcybiskupa Kolonii św. Heriberta, który zaprosił ją do objęcia funkcji opatki klasztoru św. Marii na Kapitolu w Kolonii po śmierci jej siostry Berty w 1000 roku. Cesarz Otton III zatwierdził jej nominację, jednak Adelajda pozostała także opatką Vilich. Zmarła 5 lutego 1015 roku w Kolonii i została pochowana w Vilich, gdzie co roku 5 lutego obchodzono jej uroczyste wspomnienie, m.in. poprzez pieczenie tradycyjnego „Dohlenbrot” – chleba na pamiątkę jej działalności charytatywnej.