Adela z Normandii urodziła się jako córka Wilhelma Zdobywcy, księcia Normandii i późniejszego króla Anglii, oraz Matyldy Flandryjskiej. Była najmłodszą lub szóstą córką tego małżeństwa, co potwierdzają źródła niemieckie i hiszpańskie. W 1081 roku poślubiła Stefana II z Blois, stając się hrabiną Blois, Chartres i Meaux. Małżeństwo to umocniło pozycję rodu i przyniosło korzyści polityczne. Adela pełniła funkcję regentki podczas nieobecności męża w latach 1096–1100 oraz 1101–1102, a także podczas małoletności ich syna w latach 1102–1120. Była matką pięciu synów, w tym Stefana z Blois, późniejszego króla Anglii, oraz Henryka z Blois, biskupa Winchester. Jej brat, Henryk I, był królem Anglii w latach 1100–1135. Adela utrzymywała bliskie kontakty z biskupami, takimi jak Ivo z Chartres i Hildebert z Lavardin, oraz z Kapetyngami we Francji. Znana była z pobożności, znajomości łaciny i działalności charytatywnej. W 1120 roku wycofała się do klasztoru Marcigny, gdzie prawdopodobnie spędziła resztę życia. Kościół katolicki czci ją jako świętą, wspominając 24 lutego.