Wenefryda, zwana również Winifredą, pochodziła z regionu Clwyd w Walii i żyła w VII wieku. Według tradycji była ksienią klasztoru w Gwytherin, gdzie zmarła 3 listopada 660 roku. Jest uznawana za jedną z najbardziej czczonych świętych w historii Walii, zarówno w czasach współczesnych, jak i w średniowieczu. Jej życie i działalność przyczyniły się do ugruntowania chrześcijaństwa w tej części Wysp Brytyjskich. Kult Wenefrydy był szeroko rozpowszechniony, a jej relikwie stały się obiektem pielgrzymek. W ikonografii przedstawiana jest często jako ksienia z atrybutami męczeństwa lub cudu, związanego z jej legendarnym życiem.