Tekla żyła w I wieku i pochodziła z Ikonium (dzisiejsza Konya w Turcji). Według apokryficznych Dziejów Pawła i Tekli była uczennicą Apostoła Pawła, który nawrócił ją na chrześcijaństwo. Brak danych na temat jej życia przed spotkaniem z Pawłem. Tekla była znana z wyjątkowej czystości i ascezy, co czyniło ją wzorem dla wczesnych ruchów ascetycznych, szczególnie w Egipcie, Syrii i Armenii. Według tradycji została poddana prześladowaniom za wiarę, w tym próbom spalenia na stosie i narażeniu na dzikie zwierzęta, jednak cuda miały ją ochronić. Kult Tekli był szeroko rozpowszechniony w miastach takich jak Seleucja (gdzie miała być pochowana), Ikonium i Nikomedii. W Kościele prawosławnym jest czczona jako protomęczennica kobiet i równa apostołom. W Kościele katolickim jej wspomnienie obchodzone jest 23 września, natomiast w Kościołach wschodnich – 24 września. Jej atrybutami są lew, dzikie zwierzęta oraz stos.