Serapia urodziła się pod koniec I wieku w Antiochii w Syrii, w rodzinie chrześcijańskiej. W obawie przed prześladowaniami cesarza Hadriana, wraz z rodzicami uciekła do Italii. Po śmierci rodziców, zachowując ślub czystości, rozdała majątek ubogim i oddała się służbie pobożnej wdowie Sabinie, którą nawróciła na chrześcijaństwo. Sabina wraz z grupą pobożnych przyjaciółek osiadła w posiadłości niedaleko Vendina w Umbrii, gdzie oddawały się modlitwie i dziełom miłosierdzia. Podczas panowania Hadriana Serapia została wezwana do oddania czci rzymskim bogom, lecz odmówiła. Została przekazana dwóm mężczyznom, którzy mieli ją zgwałcić, jednak padli nieprzytomni. Następnie próbowano ją spalić pochodniami, ale bezskutecznie. Sędzia Virilus skazał ją na biczowanie i ścięcie mieczem. Ciało Serapii pochowała Sabina w swoim grobowcu. Sabina również poniosła męczeńską śmierć wkrótce potem. Bazylika św. Sabiny na wzgórzu Awentyn była pierwotnie dedykowana obu świętym.