Sawa był uczniem Cyryla i Metodego, Braci Sołuńskich, którzy prowadzili działalność misyjną wśród Słowian. Według „Żywota Klemensa z Ochrydy” autorstwa arcybiskupa Ochrydy Teofilakta, Sawa miał pochodzić z okolic Tesalonik, jednak brak potwierdzonych danych dotyczących dokładnej daty i miejsca jego urodzenia. Według niepotwierdzonych hipotez mógł być Macedończykiem. Dołączył do Braci Sołuńskich pod koniec 867 roku, gdy udawali się do Rzymu. Po śmierci Metodego przybył wraz z innymi uczniami do Bułgarii, gdzie został przyjęty przez ówczesnego władcę Borysa I Michała. Sawa uczestniczył w działalności misyjnej i literackiej, przyczyniając się do nawrócenia Borysa I na chrześcijaństwo. Zmarł prawdopodobnie po 885 roku. W Kościele katolickim wspominany jest 22 listopada, natomiast w prawosławiu obchodzi się jego święto 27 lipca lub 9 sierpnia.