Satoko Kitahara urodziła się 22 sierpnia 1929 roku w Tokio w rodzinie wywodzącej się z arystokracji i wojowników samurajskich. Podczas II wojny światowej pracowała w magazynie lotniczym, co doprowadziło ją do rozczarowania odkryciem okrucieństw popełnionych przez Japonię w trakcie konfliktu. Po zetknięciu się z katolicyzmem podjęła decyzję o nauce katechizmu i przyjęciu chrztu, wybierając imię Elżbieta, a podczas bierzmowania dodając imię Maria. Po chrzcie poświęciła się pomocy ubogim, osieroconym, chorym i potrzebującym, którzy cierpieli z powodu zniszczeń wojennych. W 1950 roku poznała franciszkanina konwentualnego, ojca Zenona Żebrowskiego, z którym wspólnie opiekowała się ludźmi żyjącymi w nędzy w wiosce Ants nad rzeką. Ta działalność stała się głównym celem jej życia aż do śmierci, która nastąpiła 23 stycznia 1958 roku z powodu gruźlicy. Proces jej beatyfikacji został zainicjowany w latach 70. XX wieku, a otwarto go w 1981 roku. W 2015 roku papież Franciszek ogłosił ją czcigodną.