Rafael Sánchez García urodził się 14 czerwca 1911 roku w Oliva de la Frontera w Hiszpanii. Święcenia kapłańskie przyjął 29 czerwca 1936 roku, wkrótce po wybuchu wojny domowej w Hiszpanii. Ze względu na represje wobec duchowieństwa musiał prowadzić swoją posługę w ukryciu, narażając własne życie. Przez około trzydzieści lat pełnił funkcję kapelana w Szpitalu Prowincjalnym w Badajoz, wyróżniając się oddaniem, szczególnie wobec ubogich. Był także cenionym kierownikiem duchowym, udzielającym rad i modlącym się za intencje powierzane mu przez wiernych. Znany był ze swojej głębokiej pobożności i bliskiej współpracy z innymi postaciami Kościoła hiszpańskiego, takimi jak ks. Leocadio Galán i Luis Zambrano Blanco. Zmarł 8 sierpnia 1973 roku w Badajoz.