Papież Demetriusz I (zm. 22 października 232) był 12. biskupem i patriarchą Aleksandrii, sprawując urząd przez 43 lata (189–232). Według Sekstusa Juliusza Afrykańskiego objął stanowisko w 10. roku panowania cesarza Kommodusa, natomiast Euzebiusz z Cezarei błędnie datował to wydarzenie na 10. rok rządów Septymiusza Sewera. Demetriusz odegrał znaczącą rolę w kształtowaniu wczesnochrześcijańskiej struktury kościelnej, m.in. poprzez kontrolę nad Didascalion – szkołą katechetyczną w Aleksandrii. Początkowo wspierał działalność Orygenesa, który objął kierownictwo szkoły po Klemensie z Aleksandrii, jednak wkrótce doszło między nimi do poważnych sporów, m.in. dotyczących terminu obchodzenia Wielkanocy. W 214 roku Demetriusz wysłał Orygenesa do prowincji Arabia, co zapoczątkowało trwały konflikt. Za jego pontyfikatu miała miejsce prześladowania chrześcijan za cesarza Septymiusza Sewera (202 rok). Demetriusz jest uznawany za pierwszego patriarchę aleksandryjskiego, o którym zachowały się bardziej szczegółowe informacje.