Olga Nikołajewna Romanowa urodziła się 15 listopada 1895 roku w Carskim Siole jako najstarsze dziecko cara Mikołaja II i carycy Aleksandry Fiodorowny. Przed narodzinami jej brata Aleksego krążyły pogłoski, że car może mianować ją swoim następcą. W okresie przed I wojną światową spekulowano na temat jej ewentualnego małżeństwa z przedstawicielami europejskich rodów panujących, m.in. z carewiczem Karolem Rumuńskim, księciem Walii Edwardem lub carewiczem Aleksandrem Serbskim, jednak Olga pragnęła pozostać w Rosji i poślubić Rosjanina. Podczas wojny pracowała jako pielęgniarka w szpitalu wojskowym, opiekując się rannymi żołnierzami. Po rewolucji październikowej została wraz z rodziną uwięziona i 17 lipca 1918 roku rozstrzelana w Jekaterynburgu. W latach 90. XX wieku jej szczątki zostały zidentyfikowane dzięki badaniom DNA i pochowane w cerkwi św. Piotra i Pawła w Petersburgu wraz z rodzicami i dwiema siostrami. Kościół prawosławny uznał ją za świętą męczennicę.