Nuno Álvares Pereira urodził się 24 czerwca 1360 roku w Cernache do Bonjardim w Portugalii. Był synem rycerza i od wczesnych lat związany z wojskowością oraz arystokracją. W 1383 roku, podczas kryzysu sukcesyjnego w Portugalii, stanął na czele sił broniących niepodległości kraju przed Kastylią. Jego dowództwo i strategia militarna, oparte na głębokiej wierze i modlitwie, doprowadziły do zwycięstw w bitwach, w tym w kluczowej bitwie pod Aljubarrota w 1385 roku. Po śmierci żony w 1387 roku porzucił życie świeckie, wstąpił do zakonu karmelitów i przyjął imię zakonne Nuno od Świętej Marii. Zajął się wówczas działalnością religijną, fundując liczne kościoły i klasztory, w tym słynny Klasztor Karmelitów w Lizbonie. Zmarł 1 listopada 1431 roku w Lizbonie. Beatyfikowany został w 1918 roku przez papieża Benedykta XV, a kanonizowany w 2009 roku przez papieża Benedykta XVI.