Mateusz, zwany również Lewi, był celnikiem, czyli poborcą podatkowym, zanim został powołany przez Jezusa do grona dwunastu apostołów. Według Ewangelii według świętego Mateusza (Mt 9,9 i Mt 10,3) Jezus ujrzał go przy pracy i wezwał do siebie, co stanowiło punkt zwrotny w jego życiu. Tradycja chrześcijańska, sięgająca już drugiego wieku, przypisuje Mateuszowi autorstwo pierwszej Ewangelii kanonicznej, choć współczesna krytyka biblijna kwestionuje jego bezpośrednie autorstwo, sugerując, że mogła powstać później na podstawie innych źródeł, takich jak Ewangelia według świętego Marka oraz tzw. Źródło Q. Imię Mateusz wywodzi się z hebrajskiego „MattanYah”, co oznacza „dar Jahwe” lub „dar Boga”. W ikonografii chrześcijańskiej symbolizowany jest przez postać uskrzydlonego człowieka, co nawiązuje do jego roli ewangelisty. Według niektórych tradycji Mateusz miał głosić Ewangelię w Judei, a następnie w innych krajach, choć brak szczegółowych informacji na temat jego działalności misyjnej. Wspomnienie liturgiczne świętego Mateusza obchodzone jest 16 listopada.