Marta, imię świeckie Maria Siemionowna Miliukowa, urodziła się w rodzinie prawosławnej. W wieku zaledwie 13 lat, razem ze starszą siostrą, zgłosiła się do żeńskiego monasteru w Diwiejewie, gdzie została posłusznicą. Pomimo młodego wieku opiekun duchowy klasztoru, późniejszy święty mnich Serafin z Sarowa, zgodził się na jej przyjęcie. Dziewczyna stała się jego uczennicą duchową, wyróżniając się wyjątkową surowością w praktykach ascetycznych oraz nieustanną modlitwą. Całe dnie poświęcała modlitwie, dobrowolnie podejmując również najcięższe prace w klasztorze. Mając 19 lat ciężko zachorowała i wkrótce zmarła. Przed śmiercią Serafin, w tajemnicy wobec innych, przyjął od niej śluby wielkiej schimy, nadając jej imię Marta. Została pochowana w grobie, który osobiście wykopał dla niej Serafin. Według jego późniejszych wspomnień, modlił się zawsze na jej grobie podczas odwiedzin monasteru w Diwiejewie.