Marian Szkot, urodzony jako Muiredach mac Robartaig, pochodził z Irlandii, prawdopodobnie z regionu Donegal lub Derry. Był członkiem rodziny MacRobartaigh, spokrewnionej z klanem O’Donnells, który strzegł słynnego Cathach (Bitwa Księga Kolumba). W 1067 roku wyruszył na pielgrzymkę do Rzymu wraz z towarzyszami o imionach Jan i Kandyd. Podczas podróży zdecydował się wstąpić do benedyktyńskiego klasztoru Michelsberg w Bambergu, choć niektóre źródła anachronicznie przypisują to biskupowi Ottonowi z Bambergu. Następnie, około 1074 roku, przeniósł się do Ratyzbony, gdzie początkowo znalazł schronienie w żeńskim klasztorze Niedermünster, a być może także w Obermünster, utrzymując się z kopiowania rękopisów. W latach 1075–1076 otrzymał od ksieni klasztoru Obermünster niewielki kościół św. Piotra, położony poza murami miasta, gdzie założył własny klasztor i został jego pierwszym opatem. Zmarł w Ratyzbonie około 1081 roku. Był znany jako wybitny skryba, którego prace wyróżniała wyjątkowa kaligrafia i precyzja. Do dzisiejszych czasów zachował się jego rękopis – Kodeks 1247 z Biblioteki Narodowej w Wiedniu, zawierający Listy św. Pawła z glosami w języku łacińskim i irlandzkim.