Maria Micaela Desmaisieres urodziła się 1 stycznia 1809 roku w Madrycie w Hiszpanii. Pochodziła z arystokratycznej rodziny, jej brat pełnił funkcję ambasadora przy europejskich dworach, co pozwalało jej obcować z elitami społecznymi. Mimo dostatniego życia, zdecydowała się poświęcić pomocy ubogim dziewczętom i kobietom, a także chorym. W 1845 roku założyła zgromadzenie Adoratrices Esclavas del Santísimo Sacramento y de la Caridad, którego celem była adoracja Najświętszego Sakramentu oraz działalność charytatywna. Zmarła 24 sierpnia 1865 roku w Walencji. Proces beatyfikacyjny rozpoczął się 19 sierpnia 1902 roku za pontyfikatu Leona XIII, który nadał jej tytuł Służebnicy Bożej. Pius XI ogłosił ją Czcigodną w 1922 roku, błogosławioną w 1925, a świętą w 1934 roku.