María Antonia de Paz y Figueroa urodziła się w 1730 roku w Santiago del Estero w Argentynie jako córka kapitana Francisco Solano de Paz y Figueroa i Andrei de Figueroa. Już w młodym wieku związała się z jezuitami, odwiedzając kościół tej wspólnoty, gdzie rozpoczęła współpracę w przygotowywaniu rekolekcji. W wieku 15 lat przyjęła habit i imię María Antonia de San José, poświęcając się życiu w zakonie. Zmarła 7 marca 1799 roku w swoim Świętym Domu w Buenos Aires, otoczona opinią świętości. Jej proces beatyfikacyjny rozpoczął się w 1905 roku, jednak z powodu wybuchu dwóch wojen światowych został on czasowo zawieszony. Prace wznowiono dopiero w 1999 roku, a w 2002 uznano cud niewytłumaczalnego uzdrowienia z 1905 roku, co umożliwiło kontynuację procesu. Papież Benedykt XVI w 2010 roku zatwierdził dekret o heroiczności jej cnót, a następnie ogłosił ją błogosławioną.