Ludmiła Czeska urodziła się około roku 860 w Mielniku jako córka słowiańskiego księcia Sławibora. Była żoną księcia Czech Borzywoja I, z którym miała syna Spitygniewa I. Po śmierci męża w 889 roku objęła regencję w imieniu małoletniego syna, a następnie w imieniu wnuka, późniejszego świętego Wacława. Znana była z gorliwości religijnej i działalności na rzecz umocnienia chrześcijaństwa w Czechach. Zginęła śmiercią męczeńską 15 września 921 roku w Tetínie, prawdopodobnie z rozkazu swojej synowej Drahomiry, która dążyła do przejęcia władzy. W 925 roku jej wnuk, święty Wacław, przeniósł jej szczątki do bazyliki św. Jerzego na praskim Hradczu, gdzie zostały uroczyście złożone. Kult świętej Ludmiły szybko się rozwijał, a jej kanonizacja nastąpiła wkrótce po śmierci.