Łucja urodziła się około 283 roku w Syrakuzach na Sycylii. Imię jej pochodzi od łacińskiego słowa lux (światło). Zginęła śmiercią męczeńską w 304 roku podczas prześladowań chrześcijan za panowania cesarza Dioklecjana. Według tradycji była jedną z najbardziej znanych dziewic męczennic, wymienianą obok świętych takich jak Agata z Sycylii, Cecylia rzymska czy Katarzyna aleksandryjska. W ikonografii przedstawiana jest z mieczem i palmą męczeństwa, a także koroną różańcową, symbolizującą jej zaślubiny z Chrystusem. Jest patronką osób cierpiących na choroby oczu. Kult świętej związany z symboliką światła jest szczególnie żywy w krajach skandynawskich. Jej relikwie początkowo spoczywały w dedykowanej jej świątyni w Wenecji. Po zniszczeniu kościoła w 1860 roku, zostały przeniesione do kościoła Świętych Jeremiasza i Łucji. W 1955 roku, ówczesny patriarcha Wenecji, Angelo Roncalli (późniejszy papież Jan XXIII), nakazał pokryć twarz Łucji srebrną maską.