Leoncjusz z Rostowa był biskupem pochodzenia greckiego, prawdopodobnie urodzonym w Konstantynopolu. Porzucił życie świeckie, aby wstąpić do życia monastycznego. Przez pewien czas przebywał w jaskiniach Kijowa, gdzie mieszkał wraz z innymi braćmi, co wiązało się z działalnością Monasteru Pieczerskiego. W 1051 roku został wyznaczony na biskupa eparchii rostowskiej. Podczas swojej posługi spotkał się z licznymi upokorzeniami i prześladowaniami ze strony pogan. Zmarł około 1077 roku, a ze względu na cierpienia, jakie zniósł, został uznany za męczennika.