Lea żyła w IV wieku w Rzymie, gdzie prowadziła życie pobożnej wdowy. Była uczennicą i bliską współpracowniczką św. Hieronima ze Strydonu, który wysoko cenił jej mądrość i oddanie. Hieronim nazywał ją „głową klasztoru” oraz „matką dziewic”, co świadczy o jej roli w wspólnocie religijnej. Zmarła około 384 roku w Rzymie, a jej ciało pochowano w Ostii. Kult Leay rozwijał się w Kościele katolickim, a jej wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 22 marca.