Katarzyna Labouré urodziła się 2 maja 1806 roku we francuskiej miejscowości Fain-lès-Moutiers jako Zoe Labouré. Wstąpiła do Zgromadzenia Córek Miłosierdzia św. Wincentego à Paulo i przyjęła imię Katarzyna. Podczas swojego nowicjatu w klasztorze przy ulicy du Bac w Paryżu doznała trzech objawień Matki Bożej w lipcu, listopadzie i grudniu 1830 roku. Podczas nich otrzymała polecenie stworzenia medalu, który później nazwano Medalem Cudownym. Medal ten, noszony przez miliony ludzi na całym świecie, stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli pobożności maryjnej. Przez czterdzieści lat swojej posługi opiekowała się chorymi i starszymi, za co została ogłoszona patronką osób starszych. Zmarła 31 grudnia 1876 roku w Paryżu. Została beatyfikowana w 1933 roku, a kanonizowana w 1947 roku przez papieża Piusa XII. Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 31 grudnia.