Juliana Holszańska urodziła się około 1525 roku jako córka księcia Jurija Dubrowickiego-Holszańskiego, należącego do litewskiego rodu Holszańskich. Według przekazów zmarła w wieku około 16 lat, zachowując dziewictwo. Została pochowana w monasterze Kijowskiej Ławry Pieczerskiej, gdzie jej ojciec był mecenasem. Wczesnym XVII wieku, podczas prac przy kopaniu nowego grobu, odkryto jej nietknięte ciało w srebrnej trumnie z inskrypcją potwierdzającą jej tożsamość. Relikwie przeniesiono do soboru Zaśnięcia Matki Bożej w Ławrze, a następnie umieszczono w kościele Bliskich Pieczar. Według tradycji, jej ciało pozostało nieskażone, co uznano za cud. W 1718 roku relikwie przetrwały pożar, a jej wspomnienie obchodzone jest 6 lipca.