Józef Maria de Yermo y Parres urodził się 10 listopada 1851 roku w Jalmolongi w Meksyku. Wychowywany był w wierze chrześcijańskiej przez ojca i ciotkę, gdyż jego matka zmarła zaledwie 50 dni po jego narodzinach. Od młodości odczuwał powołanie do kapłaństwa. W 1867 roku dołączył do Wspólnoty Wincentyńskiej, jednak opuścił ją w 1877 roku. W 1879 roku został wyświęcony na kapłana w diecezji León. W 1885 roku założył żeńskie zgromadzenie Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego i Ubogich, które poświęciło się pomocy potrzebującym. Był założycielem szkół, szpitali, sierocińców oraz domów opieki dla osób starszych. Zmarł 20 września 1904 roku w Puebla de los Angeles. Beatyfikowany został w 1990 roku przez papieża Jana Pawła II, a kanonizowany w 2000 roku.