Gennaro Maria Sarnelli urodził się 12 września 1702 roku w Neapolu. Początkowo pragnął wstąpić do jezuitów, jednak zrezygnował z tego zamiaru. Następnie pracował w Szpitalu Nieuleczalnych, gdzie dojrzał jego powołanie kapłańskie. Wstąpił do Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela, stając się jednym z pierwszych towarzyszy św. Alfonsa Marii de’ Liguoriego. Był płodnym autorem pism religijnych oraz gorliwym kaznodzieją, prowadzącym misje ludowe. Sarnelli angażował się w pomoc chorym i ratowanie kobiet z prostytucji, mimo grożących mu wówczas niebezpieczeństw. Jego świętość była powszechnie uznawana jeszcze za życia. Zmarł 30 czerwca 1744 roku w Neapolu. Proces beatyfikacyjny otwarto w 1861 roku, a formalną beatyfikację ogłosił papież Jan Paweł II w 1996 roku.