Jan Maria Vianney urodził się 8 maja 1786 roku w Dardilly w regionie Lyonnais we Francji, w rodzinie ubogich rolników. Pomimo trudności w nauce, zwłaszcza w opanowaniu łaciny, zdołał osiągnąć święcenia kapłańskie, co było możliwe dzięki wsparciu proboszcza Charles’a Balleya, u którego był wikariuszem w Écully. Po śmierci Balleya w 1818 roku został skierowany do małej parafii w Ars-sur-Formans, gdzie przez 41 lat pełnił posługę proboszcza. Jego życie było całkowicie poświęcone modlitwie, celebracji Mszy świętej i posłudze sakramentu pokuty, co przyciągało do Ars rzesze pielgrzymów. Zmarł 4 sierpnia 1859 roku, a jego sława jako spowiednika i przewodnika duchowego rozprzestrzeniła się po całej Francji. Beatyfikowany został w 1905 roku przez papieża Piusa X, a kanonizowany 31 maja 1925 roku przez Piusa XI. W 1929 roku Pius XI ogłosił go patronem wszystkich proboszczów, a w 2009 roku planowano rozszerzyć jego patronat na wszystkich kapłanów świata, jednak decyzja ta została później zmieniona. Jego życie i posługa są wzorem dla duchowieństwa, czego dowodem jest encyklika Sacerdotii nostri primordia Jana XXIII z 1959 roku.