Jan de Matha urodził się 23 czerwca 1150 roku w Faucon w Prowansji. Początkowo kształcił się w Aix-en-Provence, a następnie w Paryżu, gdzie związał się z Opactwem Kanoników Regularnych Świętego Wiktora. W 1193 roku założył nowe stowarzyszenie zakonne, które miało na celu wyzwalanie chrześcijan uprowadzonych przez Arabów podczas podbojów Afryki Północnej. Był to pierwszy zakon redempcyjny w historii Kościoła. Jego działalność została oficjalnie zatwierdzona w 1198 roku przez bullę papieża Innocentego III, która potwierdziła regułę i cel założonego przez niego zgromadzenia. Zmarł 17 grudnia 1213 roku w Rzymie. Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 17 grudnia.