Izabela I Kastylijska urodziła się 22 kwietnia 1451 roku w Madrigal de las Altas Torres. W 1474 roku objęła tron Kastylii, pokonując w wojnie sukcesyjnej swoją rywalkę, księżniczkę Joannę, przedstawianą jako nieślubną córkę poprzedniego władcy. W 1469 roku poślubiła Ferdynanda II Aragońskiego, co doprowadziło do unii kastylijsko-aragońskiej i stworzenia podstaw zjednoczonej Hiszpanii. Ich małżeństwo, choć zawierane wbrew początkowej opozycji, zostało później uhonorowane tytułem „Królów Katolickich” przez papieża Aleksandra VI w 1496 roku. Izabela i Ferdynand przeprowadzili reformy państwowe, zmniejszyli przestępczość oraz spłacili długi pozostawione przez poprzedniego władcę, Henryka IV. Ich rządy przyniosły koniec rekonkwisty zdobyciem Grenady w 1492 roku oraz rozpoczęciem hiszpańskiej ekspansji kolonialnej dzięki wsparciu wyprawy Krzysztofa Kolumba, która doprowadziła do odkrycia Nowego Świata. Izabela zmarła 26 listopada 1504 roku w Medina del Campo.