Ignacy Loyola urodził się w 1491 roku w zamku Loyola w Azpeitii w Hiszpanii jako syn Beltrána Ibáñeza de Oñazy i Mariny Sánchez de Licony. Pochodził z licznej rodziny — miał siedmiu braci oraz pięć sióstr, a także dwoje przyrodniego rodzeństwa. W młodości służył jako żołnierz, jednak po odniesieniu ran w bitwie pod Pampeluną w 1521 roku, podczas rekonwalescencji doznał duchowego nawrócenia. Zrezygnował wówczas z kariery wojskowej i poświęcił się życiu religijnemu. Studiował teologię w Paryżu, gdzie w 1534 roku wraz z grupą towarzyszy założył Towarzystwo Jezusowe, znane później jako zakon jezuitów. Zmarł 31 lipca 1556 roku w Rzymie, pozostając kluczową postacią kontrreformacji i edukacji katolickiej.