Brak danych o życiu świętej Balbiny Rzymskiej. Według późniejszych legend miała być córką św. Kwiryna, rzymskiego trybuna wojskowego, i zginąć męczeńską śmiercią podczas prześladowań chrześcijan za panowania cesarza Hadriana (ok. 130 r. n.e.). Tradycja przypisuje jej pochówek przy Via Appia w Rzymie. Kult świętej Balbiny rozwinął się w VI wieku, a jej wspomnienie obchodzone jest 31 marca. Imię Balbina wywodzi się od łacińskiego określenia balbus („jąkający się” lub „zająknięty”). W ikonografii przedstawiana jest z łańcuchem, aniołem wskazującym niebo oraz liliowym berłem, symbolem czystości. Jest patronką chorych na dolegliwości gardła, szyi oraz wola.