Święta Ariadna, zwana także Ariadne, Ariane lub Arianna, była chrześcijańską niewolnicą żyjącą w Frygii w II wieku. Według przekazów służyła u pewnego Tertullusa, który nakłaniał ją do udziału w pogańskich obrzędach z okazji urodzin swojego syna. Odmówiła uczestnictwa, za co została poddana torturom i uwięziona bez pożywienia. Przed egzekucją, na rozkaz prefekta miasta, miała uciec. Według legendy, podczas ucieczki w górach modliła się o pomoc, a skała rozstąpiła się, ukrywając ją przed prześladowcami. Dokładny czas jej męczeństwa nie jest pewny – niektórzy historycy wiążą go z panowaniem cesarza Hadriana lub Antonina Piusa. Według niektórych źródeł zginęła, skacząc ze skały, by uniknąć prześladowców, bądź została pochowana po cudownym ocaleniu. Jej żywot, spisany w IV wieku, zawiera liczne elementy legendarne, jednak część badaczy uważa, że opiera się na autentycznych protokołach przesłuchań.