Adelajda Burgundzka urodziła się około 931 roku w Orbe (dzisiejsza Szwajcaria) jako córka króla Rudolfa II Burgundzkiego i Berty ze Szwabii. W 947 roku została królową Italii poprzez małżeństwo z Lotarem II, jednak po jego śmierci w 950 roku została wdową. W 951 roku poślubiła Ottona I Wielkiego, stając się królową Germanii, a następnie cesarzową Świętego Cesarstwa Rzymskiego po koronacji przez papieża Jana XII w 962 roku. Była pierwszą niemiecką królową określaną mianem consors regni, co oznaczało współdzielenie władzy z mężem. Po śmierci Ottona I w 973 roku, Adelajda pełniła rolę regentki w latach 991–995 jako opiekunka swojego wnuka, Ottona III. Wspierała rozprzestrzenianie się chrześcijaństwa, szczególnie wśród Słowian wschodnich. Zmarła 16 grudnia 999 roku w opactwie Seltz w Alzacji. Została kanonizowana w 1097 roku.