Juan Diego Cuauhtlatoatzin: biografia Juan Diego Cuauhtlatoatzin (1474-1548) zdjęcie St Juan Diego Cuauhtlatoatzin (1474-1548). Niewiele wiadomo o życiu Juana Diego przed jego nawróceniem, ale tradycja i źródła archeologiczne i ikonograficzne, wraz z najważniejszym i najstarszym tubylczym dokumentem o wydarzeniu w Guadalupe, „El Nican Mopohua” (napisany w Náhuatl z literami łacińskimi, 1556, przez rdzennego pisarza Antonio Valeriano), dostarczają pewnych informacji na temat życia świętego i objawień. Juan Diego urodził się w 1474 roku pod nazwą „Cuauhtlatoatzin” („gadający orzeł”) w Cuautlitlán, dziś części Mexico City w Meksyku. Był utalentowanym członkiem ludu Chichimeca, jednej z bardziej zaawansowanych kulturowo grup żyjących w dolinie Anáhuac. W wieku 50 lat został ochrzczony przez księdza franciszkańskiego, ks. Petera da Ganda, jednego z pierwszych misjonarzy franciszkańskich. 9 grudnia 1531 roku, kiedy Juan Diego był w drodze na poranną Mszę św., Najświętsza Matka ukazała się mu na Wzgórzu Tepeyac, na obrzeżach dzisiejszego Meksyku. Poprosiła go, aby udał się do biskupa i poprosił w jej imieniu o zbudowanie świątyni w Tepeyac, gdzie obiecała wylać swoją łaskę na tych, którzy ją wzywają. Biskup, który nie wierzył Juanowi Diego, poprosił o znak, aby udowodnić, że objawienie było prawdziwe. 12 grudnia Juan Diego wrócił do Tepeyac. Tutaj Najświętsza Matka kazała mu wspiąć się na wzgórze i zbierać kwiaty, które znajdzie w rozkwicie. Był posłuszny i chociaż była zima, odkrył kwitnienie róż. Zebrał kwiaty i zabrał je Matce Bożej, która ostrożnie umieściła je w swoim płaszczu i kazała mu zabrać je biskupowi jako „dowód”. Kiedy otworzył płaszcz, kwiaty spadły na ziemię, a zamiast kwiatów pozostał pod wrażeniem wizerunek Matki Najświętszej, objawienia w Tepeyac. Za zgodą biskupa Juan Diego przeżył resztę życia jako pustelnik w małej chacie w pobliżu kaplicy, gdzie cudowny obraz został umieszczony do czci. Tutaj troszczył się o kościół i pierwszych pielgrzymów, którzy przyszli modlić się do Matki Jezusa. Dużo głębiej niż „zewnętrzna łaska”, że został „wybrany” na „posłańca” Matki Bożej, Juan Diego otrzymał łaskę wewnętrznego oświecenia i od tego momentu rozpoczął życie poświęcone modlitwie i praktykowaniu cnoty i bezgranicznej miłości Boga i bliźniego. Zmarł w 1548 roku i został pochowany w pierwszej kaplicy poświęconej Dziewicy z Guadalupe. Został beatyfikowany 6 maja 1990 r. przez papieża Jana Pawła II w Bazylice Santa Maria di Guadalupe w Meksyku. Cudowny obraz, który zachowany jest w Bazylice Matki Bożej z Guadalupe, przedstawia kobietę o rodzimych rysach i stroju. Jest wspierana przez anioła, którego skrzydła przypominają jednego z głównych bogów tradycyjnej religii tego obszaru. Księżyc jest pod jej stopami, a jej niebieski płaszcz pokryty jest złotymi gwiazdami. Czarny pas wokół jej talii oznacza, że jest w ciąży. Tak więc obraz graficznie przedstawia fakt, że Chrystus ma się „narodzić” na nowo wśród ludów Nowego Świata i jest przesłaniem tak samo istotnym dla „Nowego Świata” dzisiaj, jak za życia Juana Diego. Homilia Jana Pawła II