Stary Testament

Zorobabel

przywódca powracających z wygnania, namiestnik Judy, inicjator odbudowy Świątyni Jerozolimskiej

Księgi: Księga EzdraszaKsięga Aggeusza

Opis

Zorobabel był izraelskim przywódcą z plemienia Judy, synem Salatiela, który powrócił z wygnania babilońskiego do Judy za pozwoleniem króla perskiego Cyrusa. Występuje w Księdze Ezdrasza.

Biografia

Zorobabel urodził się w Babilonii w VI wieku p.n.e. jako syn Salatiela i należał do plemienia Judy. Stanął na czele jednej z pierwszych grup Izraelitów, którzy powrócili do Judy po upadku imperium babilońskiego, korzystając z edyktu Cyrusa Wielkiego. Wraz z kapłanem Jozuem, synem Josadaka, podjął się odbudowy zniszczonej przez Nabuchodonozora Świątyni Jerozolimskiej. Zorganizował prace budowlane, sprowadzając m.in. drewno cedrowe z Libanu, i położył fundamenty nowej świątyni. Odbudowa trwała od 536 roku p.n.e. pod jego przywództwem.

Kluczowe wersety

Ezd 2,2; Agg 1,1