Stary Testament

Szimei

przeciwnik Dawida, później pokorny poddany

Księgi: 2 Księga Samuela

Opis

Szimei to postać biblijna ze Starego Testamentu, Żyd z pokolenia Beniamina spokrewniony z Saulem. Występuje w Drugiej Księdze Samuela.

Biografia

Szimei był Żydem z pokolenia Beniamina, spokrewnionym z Saulem. Podczas buntu Absaloma spotkał uciekającego z Jerozolimy króla Dawida w okolicy Bachurim, obrzucając go kamieniami i przeklinając. Dawid powstrzymał swoich ludzi przed zabiciem go, uznając, że to Jahwe pozwolił Szimeiemu postępować w ten sposób. Po powrocie Dawida do Jerozolimy, Szimei ukorzył się przed królem, prosząc o darowanie życia, co Dawid uczynił mimo sprzeciwu podwładnych. Przed śmiercią Dawid polecił Salomonowi zabić Szimeiego. Salomon nakazał mu zamieszkać w Jerozolimie i nie opuszczać domu. Po trzech latach Szimei złamał zakaz, udając się do Gat w poszukiwaniu zbiegłych sług, za co został stracony przez Benajasza.

Kluczowe wersety

2 Sm 16,5-13; 2 Sm 19,17-24