Stary Testament
Szimei
przeciwnik Dawida, później pokorny poddany
Księgi: 2 Księga Samuela
Opis
Szimei to postać biblijna ze Starego Testamentu, Żyd z pokolenia Beniamina spokrewniony z Saulem. Występuje w Drugiej Księdze Samuela.
Biografia
Szimei był Żydem z pokolenia Beniamina, spokrewnionym z Saulem. Podczas buntu Absaloma spotkał uciekającego z Jerozolimy króla Dawida w okolicy Bachurim, obrzucając go kamieniami i przeklinając. Dawid powstrzymał swoich ludzi przed zabiciem go, uznając, że to Jahwe pozwolił Szimeiemu postępować w ten sposób. Po powrocie Dawida do Jerozolimy, Szimei ukorzył się przed królem, prosząc o darowanie życia, co Dawid uczynił mimo sprzeciwu podwładnych. Przed śmiercią Dawid polecił Salomonowi zabić Szimeiego. Salomon nakazał mu zamieszkać w Jerozolimie i nie opuszczać domu. Po trzech latach Szimei złamał zakaz, udając się do Gat w poszukiwaniu zbiegłych sług, za co został stracony przez Benajasza.
Kluczowe wersety
2 Sm 16,5-13; 2 Sm 19,17-24