Stary Testament

Salatiel

egzylarcha, następca tronu Judy

Księgi: brak danych

Opis

Salatiel (Szealtiel) to biblijny egzylarcha, syn ostatniego króla Judy Jojakina, występujący w kontekście niewoli babilońskiej. Jego imię oznacza 'Boga prosiłam'.

Biografia

Salatiel był synem Jojakina, ostatniego króla Judy, który został uprowadzony do Babilonii przez Nabuchodonozora II w 597 roku p.n.e. Podczas niewoli Salatiel pełnił rolę drugiego egzylarchy po śmierci swojego ojca. Był ojcem Zorobabela, który później powrócił do Judy i odegrał kluczową rolę w odbudowie świątyni jerozolimskiej. Imię Salatiel tłumaczy się jako 'Boga prosiłam', co nawiązuje do modlitwy jego matki o potomstwo. W apokryficznej 4 Księdze Ezdrasza pojawia się postać nazywająca siebie Salatielem, jednak nie jest tożsama z Salatielem z genealogii królewskich.

Kluczowe wersety

brak danych