Stary Testament

Parmenas

jeden z pierwszych diakonów, współpracownik apostołów

Księgi: Dzieje Apostolskie

Opis

Parmenas to postać Nowego Testamentu, święty Kościoła katolickiego i Cerkwi prawosławnej, wymieniany wśród pierwszych diakonów Kościoła. Występuje w Dziejach Apostolskich.

Biografia

Parmenas żył w I wieku i był jednym z siedmiu mężów wybranych przez gminę chrześcijańską w Jerozolimie do obsługiwania stołów przy apostołach. Został opisany jako człowiek pełen ducha i mądrości, co potwierdzało jego godność do pełnienia posługi diakonatu. Według tradycji, po modlitwie apostołów i włożeniu na nich rąk, stał się jednym z pierwszych diakonów. Był również zaliczany do grona siedemdziesięciu dwóch uczniów Pańskich. Według niektórych źródeł, poniósł śmierć męczeńską w Filippi podczas prześladowań chrześcijan za panowania cesarza Trajana.

Kluczowe wersety

Dz 6,2-5; Dz 6,7