Stary Testament
Nierządnica z Babilonu
postać symboliczna, alegoria zła i odstępstwa od wiary
Księgi: Księga Objawienia
Opis
Nierządnica z Babilonu to symboliczna postać z Księgi Objawienia, uosabiająca zepsucie, sprzedajność i zło. Występuje w Nowym Testamencie, w Księdze Objawienia.
Biografia
Nierządnica z Babilonu pojawia się w wizji prorockiej zawartej w 17. i 18. rozdziale Księgi Objawienia. Jest przedstawiana jako kobieta siedząca na Bestii o siedmiu głowach, ubrana w purpurę i szkarłat, trzymająca złoty kielich pełen obrzydliwości. Symbolizuje ona zepsucie moralne, odstępstwo od wiary oraz sprzymierzenie się władzy politycznej z religią. Interpretacje tej postaci zmieniały się na przestrzeni wieków, często odnosząc ją do Rzymu lub Kościoła katolickiego w zależności od kontekstu historycznego i politycznego. W okresie reformacji protestanci widzieli w niej personifikację Kościoła katolickiego, podczas gdy adwentyści wierzą, że symbolizuje ona odstępstwo od prawdziwej wiary, szczególnie w Kościele katolickim.
Kluczowe wersety
Obj 17,1-6; Obj 18,1-3