Nowy Testament

Judasz Iskariota

apostoł, skarbnik grupy dwunastu

Księgi: Ewangelia według MateuszaEwangelia według MarkaEwangelia według ŁukaszaEwangelia według JanaDzieje Apostolskie

Opis

Judasz Iskariota był jednym z dwunastu apostołów Jezusa Chrystusa, który według Ewangelii wydał Go w ręce Sanhedrynu. Występuje we wszystkich czterech Ewangeliach kanonicznych oraz w Dziejach Apostolskich.

Biografia

Judasz Iskariota, syn Szymona Iszkarioty, prawdopodobnie pochodził z miejscowości Kariot w Judei, co wyróżniało go wśród apostołów, którzy większością pochodzili z Galilei. W gronie dwunastu pełnił funkcję skarbnika, jednak kierowała nim chciwość, gdyż przywłaszczał sobie część środków. Podczas pobytu w Betanii, gdy Maria namaściła Jezusa drogocennym olejkiem nardowym, Judasz wyraził oburzenie, twierdząc, że lepiej było sprzedać olejek i rozdać pieniądze ubogim. Ewangelia Jana podkreśla, że jego motywacją była jednak chciwość, a nie troska o biednych. Z niewiadomych powodów postanowił wydać Jezusa faryzeuszom i arcykapłanom za 30 srebrników. Po zdradzie, według Ewangelii Mateusza, popełnił samobójstwo.

Kluczowe wersety

Mt 26,14-16; Mt 27,3-5