Stary Testament
Jozue
arcykapłan
Księgi: Ezdrasz
Opis
Jozue (znany też jako Jesua, Jezus, Ieshua) był arcykapłanem judejskim w okresie około 540–510 p.n.e., który odbudował ołtarz całopalny i Świątynię Jerozolimską na Wzgórzu Świątynnym w 515 p.n.e. Występuje w księdze Ezdrasza.
Biografia
Jozue objął urząd arcykapłana w Judei około 540 roku p.n.e., w okresie, gdy społeczność żydowska powracała z wygnania babilońskiego. Jego głównym zadaniem było przywrócenie kultu religijnego w Jerozolimie, dlatego podjął się odbudowy ołtarza całopalnego na Wzgórzu Świątynnym. Następnie, około 515 roku p.n.e., doprowadził do odbudowy samej Świątyni Jerozolimskiej, która została zniszczona podczas najazdu babilońskiego. Posługiwał się językiem aramejskim, który w tym okresie był powszechnie używany wśród Żydów. Jego działalność miała kluczowe znaczenie dla odrodzenia życia religijnego i narodowego Izraela po okresie wygnania.
Kluczowe wersety
Ezd 3,2-6, Ezd 5,2