Nowy Testament
Jakub Większy Apostoł
Był jednym z najbliższych uczniów Jezusa, wyróżniającym się porywczym charakterem, nazywanym wraz z bratem Janem "synami Gromu".
Księgi: Ewangelia MateuszaEwangelia MarkaEwangelia ŁukaszaEwangelia JanaDzieje Apostolskie
Opis
Jakub Większy Apostoł, zwany także Jakubem z Compostelli, był jednym z dwunastu apostołów Jezusa Chrystusa, wymienianym w Nowym Testamencie. Był synem Zebedeusza i Salome oraz bratem Jana Ewangelisty.
Biografia
Jakub pochodził z majętnej rodziny z Betsaidy i był rybakiem nad Jeziorem Galilejskim, podobnie jak jego ojciec Zebedeusz. Gdy został powołany przez Jezusa, porzucił zawód rybaka i dołączył do grona Jego uczniów. Należał do najbliższego otoczenia Chrystusa, obok Szymona Piotra i swojego brata Jana. Ze względu na swój porywczy temperament, wraz z bratem został nazwany przez Jezusa "synami Gromu". Jakub był świadkiem wielu kluczowych wydarzeń z życia Jezusa, takich jak Przemienienie Pańskie czy modlitwa w Ogrójcu. Według tradycji zginął śmiercią męczeńską w Jerozolimie około 43 roku.