Jael

Jael była kobietą z plemienia Kenitów, które prowadziło koczowniczy tryb życia. Jej mąż nosił imię Cheber. Podczas wojny Izraelitów z Kananejczykami, dowódca wojsk kananejskich, Sisera, uciekł po przegranej bitwie i schronił się w namiocie Jael. Gdy Sisera zasnął, Jael przebiła jego skroń palikiem od namiotu, doprowadzając do jego śmierci. Jej czyn został uznany za bohaterski i został pochwalony w pieśni zwycięstwa autorstwa Debory, która była ówczesną sędziną i prorokinią w Izraelu.