Stary Testament
Izmael
syn patriarchy, praojciec ludu arabskiego
Księgi: Księga Rodzaju
Opis
Izmael to najstarszy syn patriarchy Abrahama i jego niewolnicy Hagar, występujący w Księdze Rodzaju Starego Testamentu.
Biografia
Izmael urodził się, gdy Abraham miał 86 lat, jako syn Hagar, egipskiej niewolnicy Sary. Gdy Sara urodziła i odstawiła od piersi Izaaka, Abraham, za radą Boga, wyprawił Izmaela wraz z Hagar na pustynię. Przez pewien czas błąkali się po Pustyni Negew w okolicach Beer-Szeby, a następnie osiedli na pustyni Paran. Hagar sprowadziła synowi żonę z Egiptu. Izmael dożył 137 lat i został ojcem dwunastu synów, którzy dali początek ludowi Nabatejczyków i później Arabom.
Kluczowe wersety
Rdz 17,20, Rdz 21,9-21