Herod Wielki

Herod Wielki urodził się w 73 lub 72 roku p.n.e. jako syn Idumejczyka Antypatra i Nabatejki Kypros. W 47 roku p.n.e. został namiestnikiem Galilei z nominacji ojca, a rok później objął stanowisko namiestnika Celesyrii i Samarii z rąk Oktawiana Augusta. W latach 37–4 p.n.e. rządził Judeą jako król z nadania rzymskiego. Jego rządy charakteryzowały się zarówno rozbudową infrastruktury, jak i brutalnymi metodami utrzymania władzy, w tym mordowaniem potencjalnych rywali, w tym członków własnej rodziny. Zmarł w 4 roku p.n.e., co jest istotne dla ustalenia daty narodzin Jezusa.