Stary Testament

Heber

przodek biblijny, eponimiczny założyciel Hebrajczyków

Księgi: Księga RodzajuKsięga Liczb1 Księga Kronik

Opis

Heber (lub Eber) to postać biblijna ze Starego Testamentu, eponimiczny przodek Hebrajczyków, występujący w Księdze Rodzaju.

Biografia

Heber był synem Szelacha i ojcem Pelega oraz Joktana. Według Księgi Rodzaju jego potomkowie są wymieniani w dwóch różnych rodowodach: najpierw od Joktana, a następnie od Pelega. Obydwie linie genealogiczne zostały później połączone w 1 Księdze Kronik. W proroctwie Balaama imię Heber pojawia się jako nazwa geograficzna, odnosząca się do krainy położonej „po drugiej stronie” rzeki, prawdopodobnie Jordanu.

Kluczowe wersety

Rdz 10,21-31; Rdz 11,14-17; Lb 24,24