Stary Testament

Fałszywy prorok

brak danych

Księgi: Pwt1 KrlMtŁkDz2 P1 JAp

Opis

Fałszywy prorok to osoba, która bezprawnie przypisuje sobie tytuł przywódcy charyzmatycznego, twierdząc, że otrzymała dar prorokowania, choć w rzeczywistości kłamie. Występuje głównie w Starym Testamencie.

Biografia

W Starym Testamencie fałszywy prorok to ten, kto przepowiada przyszłe wydarzenia nie w imieniu Jahwe lub kto czyni to rzekomo w Jego imieniu, ale proroctwa się nie spełniają. W Nowym Testamencie Jezus ostrzega przed fałszywymi prorokami, którzy pojawią się pod koniec czasów i będą czynić nadnaturalne znaki. W Dziejach Apostolskich spotykamy fałszywego proroka Elimasa Bar-Jezusa, który został ukarany za swoje kłamstwa. W Apokalipsie Fałszywy Prorok jest przedstawicielem Antychrysta, który działa wespół z Bestią i ostatecznie zostaje potępiony.

Kluczowe wersety

Pwt 13,1-5, Mt 7,15-23, Dz 13,6-12, Ap 13,11-18