Daniel

Daniel pojawia się w Księdze Ezechiela jako postać historyczna, której sprawiedliwość była na tyle wielka, że Bóg uznał ją za godną naśladowania. Wzmianka o nim pochodzi z okresu działalności proroka Ezechiela, który działał w czasie niewoli babilońskiej. Daniel jest wymieniany obok Noego i Hioba jako przykład człowieka, którego sprawiedliwość mogłaby ocalić nawet cały kraj przed karą Bożą. Nie jest on jednak tożsamy z prorokiem Danielem, autorem Księgi Daniela, gdyż działał znacznie wcześniej. Jego postać została dodatkowo potwierdzona przez odkrycia w Ras Szamra z połowy drugiego tysiąclecia przed Chr.