Stary Testament

Córka faraona

wychowawczyni Mojżesza, symbol Bożej opatrzności

Księgi: Księga Wyjścia

Opis

Córka faraona to nieznana z imienia postać biblijna ze Starego Testamentu, występująca w Księdze Wyjścia. Wyłowiła z rzeki koszyk z Mojżeszem i wychowała go jako własnego syna.

Biografia

Córka faraona, spacerując nad Nilem, dostrzegła wśród sitowia koszyk, w którym znajdował się noworodek Mojżesz. Z litości zdecydowała się go uratować i wychować jako własnego syna. Nadała mu imię Mojżesz i zapewniła odpowiednie warunki do rozwoju. Wychowywała go w pałacu faraona, nieświadoma jego pochodzenia ani przyszłego losu. Jej decyzja miała kluczowe znaczenie dla historii Izraela, gdyż Mojżesz stał się później przywódcą wyzwolenia Izraelitów z niewoli egipskiej. Biblia nie podaje jej imienia ani dalszych losów.

Kluczowe wersety

Wj 2,5-10