Stary Testament
Córka faraona
wychowawczyni Mojżesza, symbol Bożej opatrzności
Księgi: Księga Wyjścia
Opis
Córka faraona to nieznana z imienia postać biblijna ze Starego Testamentu, występująca w Księdze Wyjścia. Wyłowiła z rzeki koszyk z Mojżeszem i wychowała go jako własnego syna.
Biografia
Córka faraona, spacerując nad Nilem, dostrzegła wśród sitowia koszyk, w którym znajdował się noworodek Mojżesz. Z litości zdecydowała się go uratować i wychować jako własnego syna. Nadała mu imię Mojżesz i zapewniła odpowiednie warunki do rozwoju. Wychowywała go w pałacu faraona, nieświadoma jego pochodzenia ani przyszłego losu. Jej decyzja miała kluczowe znaczenie dla historii Izraela, gdyż Mojżesz stał się później przywódcą wyzwolenia Izraelitów z niewoli egipskiej. Biblia nie podaje jej imienia ani dalszych losów.
Kluczowe wersety
Wj 2,5-10