Stary Testament

Chazael

król Aramu-Damaszku

Księgi: Księga IV KrólówKsięga II RegnatówKsięga AmosaKsięga ElizegoKsięga OZE

Opis

Chazael był królem Aramu-Damaszku, wspominanym w Starym Testamencie oraz w źródłach asyryjskich i archeologicznych. Jego imię znajduje się na płytce z kości słoniowej z Arslan Tash i na stole z Tel Dan.

Biografia

Chazael był urzędnikiem na dworze Ben-Hadada II. Według Biblii Bóg nakazał Elijaszowi namaścić go na króla Damaszku, lecz to Elizeusz dokonał namaśniania i objawił wolę Pana Chazaelowi, za co ten zapłakał, przewidując jego działania wobec Izraelitów. Chazael zabił Ben-Hadada i przejął tron. Jego rządy charakteryzowały się uzurpatorskim charakterem, co odzwierciedla się w inskrypcji Salmanasara III, który nazywa go 'synem nikogo', oraz w stole z Tel Dan, gdzie czytamy, że królem uczynił go bóg Hadad, a nie jego ojciec. Panował od około 844/842 p.n.e. do około 800 p.n.e.

Kluczowe wersety

II Reg 8,14-15; OZE 1,1; Am 1,3-5