Ben-Hadad I

Ben-Hadad I był synem Tabrimona i wnukiem Chezjona. Paniował jako król Aramu-Damaszku od około 885 p.n.e. do około 865 p.n.e. Jego współczesnymi władcami byli król judzki Asa i król izraelski Basza. Kiedy Basza zaczął wznosić fortyfikacje graniczne w celu odcięcia dostępu do Jerozolimy, Asa zwrócił się o pomoc do Ben-Hadada, oferując mu złoto. Ben-Hadad zajął północne ziemie Izraela, w tym Dan, co zmusiło Baszę do zaniechania swych działań, a Damaszkowi zapewniło kontrolę nad szlakiem handlowym do południowej Fenicji.