Ben-Hadad

Ben-Hadad I panował około 900–860 r. przed Chr. i wspierał króla Judy, Asie, w konflikcie z Izraelem. Ben-Hadad II, zwany także Hadadezerem, rządził około 860–843 r. przed Chr. i był przeciwnikiem izraelskiego króla Achaba oraz proroka Elizeusza. Według przekazów, za sprawą modlitw Elizeusza Bóg wielokrotnie uwalniał Izraelitów spod syryjskiej dominacji. Elizeusz otrzymał również objawienie, że Ben-Hadad II zginie z rąk swojego sługi, Chazaela. Ben-Hadad III, syn Chazaela, objął tron w latach 796–792 przed Chr. i jest wspomniany w 2 Krl 13,3.